Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε από τη Wildlife Conservation Society και το Macquarie University, περίπου 166.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα κοραλλιογενών υφάλων σε 71 χώρες διαθέτουν τη δυνατότητα είτε να αντέξουν είτε να ανακάμψουν από τις συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι σχεδόν το 60% των υφάλων που εμφανίζουν αυξημένη ανθεκτικότητα εντοπίζονται στην Αυστραλία, τις Μπαχάμες, την Κούβα, την Ινδονησία και τις Φιλιππίνες.
Τα τελευταία χρόνια, τα θαλάσσια κύματα καύσωνα έχουν προκαλέσει επιταχυνόμενη καταστροφή και λεύκανση των κοραλλιών, πλήττοντας οικοσυστήματα που εξασφαλίζουν τροφή και εισόδημα σε περισσότερους από 500 εκατομμύρια ανθρώπους. Παράλληλα, οι ύφαλοι φιλοξενούν περίπου το 25% της θαλάσσιας ζωής και λειτουργούν ως φυσική ασπίδα προστασίας για τις παράκτιες περιοχές. Ο ΟΗΕ προειδοποίησε πρόσφατα για μια «κλιμακούμενη κρίση» στους ωκεανούς, εξαιτίας της αυξανόμενης απορρόφησης θερμότητας, της ρύπανσης και των μη βιώσιμων αλιευτικών πρακτικών.
Η Έμιλι Ντάρλινγκ, διευθύντρια προγραμμάτων προστασίας κοραλλιών στη Wildlife Conservation Society και συντάκτρια της μελέτης, υπογράμμισε ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι συχνά παρουσιάζονται ως οικοσυστήματα χωρίς μέλλον. Ωστόσο, όπως τόνισε, τα νέα δεδομένα δείχνουν πως υπάρχει ένα σημαντικό παγκόσμιο δίκτυο υφάλων που μπορεί να επιβιώσει και να ανακάμψει, εφόσον ληφθούν εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Ορισμένοι κοραλλιογενείς ύφαλοι εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα επειδή βρίσκονται σε σπάνιες θαλάσσιες περιοχές με χαμηλότερες θερμοκρασίες ή επειδή κυριαρχούνται από μεγάλους διακλαδιζόμενους και πλακοειδείς τύπους κοραλλιών. Τέτοιες περιοχές έχουν καταγραφεί στο Μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα της Αυστραλίας, αλλά και στο αρχιπέλαγος του Παλάου στον δυτικό Ειρηνικό.Παράλληλα, η έρευνα διαπίστωσε ότι ορισμένα πετρώδη κοράλλια έχουν προσαρμοστεί καλύτερα στις αυξημένες θερμοκρασίες, ενώ αρκετά οικοσυστήματα εμφανίζουν ταχύτερους ρυθμούς ανάκαμψης μετά από καταστροφικά γεγονότα.
Τι δείχνουν οι προβλέψεις έως το 2050
Η ανάλυση βασίζεται σε ειδικό εργαλείο χαρτογράφησης που αξιοποίησε περισσότερες από 45.000 επιτόπιες παρατηρήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το 1960 έως και το 2025. Οι επιστήμονες υπολόγισαν την έκταση των ζημιών που ενδέχεται να υποστούν οι ύφαλοι έως το 2050, με βάση ένα σενάριο αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 2,1 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Παρά τα θετικά ευρήματα, η μελέτη επισημαίνει ότι λιγότερο από το ένα τρίτο των υφάλων που εκτιμάται ότι θα παραμείνουν ανθεκτικοί βρίσκεται σήμερα σε περιοχές που προστατεύονται από μέτρα διατήρησης.
Οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι οι μελλοντικές εξελίξεις μπορεί να δημιουργήσουν νέες περιβαλλοντικές συνθήκες που δεν αποτυπώνονται πλήρως στα ιστορικά δεδομένα, ενώ η παρακολούθηση των κοραλλιογενών οικοσυστημάτων παραμένει άνιση μεταξύ διαφορετικών περιοχών του πλανήτη.
Πηγή: https://www.newmoney.gr/roh/diethni/i-koralliogenis-ifali-pou-boroun-na-nikisoun-tin-klimatiki-allagi/
Πηγή εικόνας: https://www.pexels.com/el-gr/photo/16771884/
Οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι οι μελλοντικές εξελίξεις μπορεί να δημιουργήσουν νέες περιβαλλοντικές συνθήκες που δεν αποτυπώνονται πλήρως στα ιστορικά δεδομένα, ενώ η παρακολούθηση των κοραλλιογενών οικοσυστημάτων παραμένει άνιση μεταξύ διαφορετικών περιοχών του πλανήτη.
Πηγή: https://www.newmoney.gr/roh/diethni/i-koralliogenis-ifali-pou-boroun-na-nikisoun-tin-klimatiki-allagi/
Πηγή εικόνας: https://www.pexels.com/el-gr/photo/16771884/
