Καθώς τα συστήματα ανίχνευσης AI γίνονται όλο και πιο διαδεδομένα, ο Γερμανός σχεδιαστής Simon Weckert δημιούργησε ένα μπλουζάκι που διακόπτει τον τρόπο με τον οποίο τα ψηφιακά συστήματα επιτήρησης αναγνωρίζουν τους ανθρώπους. Εκ πρώτης όψεως, το φωτεινό μοτίβο στο μπλουζάκι μοιάζει με μια πράσινη, ροζ και πορτοκαλί γεωμετρική φόρμα, αλλά ενσωματωμένο σε αυτή τη λαμπερή αισθητική βρίσκεται ένα μαθηματικά βελτιστοποιημένο μοτίβο, σχεδιασμένο να συγχέει τα συστήματα ανίχνευσης AI. Τα συστήματα ανίχνευσης AI αναγνωρίζουν αντικείμενα αναλύοντας τις στατιστικές σχέσεις μεταξύ στοιχείων όπως οι ακμές, οι υφές και τα χρώματα—μια διαδικασία την οποία ο Weckert διακόπτει μέσω του σχεδιασμού του μοτίβου του. Δοκιμασμένο απέναντι στο σύστημα ανίχνευσης αντικειμένων ανοιχτού κώδικα YOLO, το μπλουζάκι μπορεί να παρεμβληθεί στην ικανότητά του να αναγνωρίζει αυτόν που το φοράει ως άνθρωπο.
Δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα σε πραγματικές και ψηφιακές εμπειρίες, το ένδυμα επικοινωνεί διαφορετικά ανάλογα με το ποιος ή τι το κοιτάζει: για τους ανθρώπους αντιπροσωπεύει μια εκφραστική μόδα, ενώ για τους ψηφιακούς αλγόριθμους αποτελεί οπτικό θόρυβο. Σχεδιασμένο ως μια πρόκληση παρά ως μια καθολική λύση, το σχέδιο «Ψηφιακό Καμουφλάζ» (Digital Camouflage) μετατρέπει την ένδυση σε ένα εργαλείο αμφισβήτησης της μηχανικής όρασης και της ιδιωτικότητας.
Πηγή και φωτογραφία: https://www.designindaba.com/articles/creative-work/digital-camouflage
Πηγή και φωτογραφία: https://www.designindaba.com/articles/creative-work/digital-camouflage
